Wat als kinderen ons kunnen leren om opnieuw verwonderd te kijken? 🌈

Wat kunnen kinderen beter dan volwassenen? 🌈

Kinderen hebben soms een bijzondere manier van naar de wereld kijken.

Ze kunnen uren spelen met iets wat voor ons maar een kartonnen doos lijkt.

Ze stellen vragen waar je als volwassene even van moet slikken.

Ze kunnen enthousiast worden over een klein insect op de stoep en

vijf minuten later compleet opgaan in een zelfbedacht verhaal.

En wij?

Wij hebben agenda’s, to-dolijstjes en deadlines.

Misschien kunnen kinderen ons daarom meer leren dan we soms denken.

Kinderen kunnen beter verwonderd zijn

Een kind hoeft niet altijd een reden te hebben om enthousiast te zijn.

Een plas wordt een avontuur.

Een stok wordt een zwaard.

Een dekentje wordt een tent.

Kinderen zien mogelijkheden waar volwassenen

vooral praktische bezwaren zien.

Wanneer zijn wij eigenlijk gestopt met ons zo gemakkelijk te verwonderen?

Misschien ergens onderweg,

toen we leerden dat dingen nuttig,

efficiënt of logisch moesten zijn.

Ze durven vragen te stellen

Kinderen vragen waarom.

En daarna nog een keer waarom.

En daarna nog eens. 😉

Volwassenen denken vaak dat we bepaalde dingen al zouden moeten weten.

Daardoor stellen we soms geen vragen meer.

Maar vragen stellen is juist hoe je leert.

Misschien mogen we dat stukje nieuwsgierigheid opnieuw toelaten.

Niet bang zijn om iets niet te weten,

maar juist enthousiast worden over wat we nog kunnen ontdekken.

Ze leven meer in het moment

Een kind dat aan het spelen is,

denkt meestal niet ondertussen aan wat er morgen allemaal moet gebeuren.

Het speelt.

Het lacht.

Het maakt ruzie en vijf minuten later is het alweer vergeten.

Natuurlijk kunnen kinderen ook zorgen en moeilijke emoties ervaren.

Maar ze hebben vaak een natuurlijke manier om helemaal op te gaan in wat er op dat moment gebeurt.

Dat is iets waar volwassenen regelmatig naar verlangen.

Ze durven opnieuw te beginnen

Een kind kan iets tekenen wat totaal niet lijkt op wat het wilde maken en

vervolgens gewoon opnieuw beginnen.

Geen urenlang nadenken over perfectie.

Geen innerlijke stem die zegt: Dit is niet goed genoeg.

Gewoon proberen.

En nog eens proberen.

Misschien is dat wel één van de mooiste lessen.

We hoeven niet alles meteen goed te kunnen.

Misschien kunnen wij opnieuw leren kijken

Kinderen hoeven geen perfecte volwassenen te worden.

Ze mogen gewoon kinderen zijn.

Maar misschien mogen wij als volwassenen af en

toe opnieuw iets van die kinderlijke blik meenemen.

Meer verwondering.

Meer vragen.

Meer spelen.

Meer durven proberen.

En misschien iets minder bezig zijn met hoe het hoort.

Want soms hebben we geen nieuwe kennis nodig.

Soms moeten we gewoon opnieuw leren kijken naar

wat er al die tijd voor onze neus stond.

🌱✨