Sinterklaas draait aan het rad
Een rad vol verrassingen
Beste kinderen, beste ouders,
Nog maar elf nachtjes slapen, en dan leg ik aan in Vlaanderen!
Het aftellen is begonnen, hier in Spanje heerst een heerlijke drukte.
De Pieten tellen pakjes, controleren lijstjes en poetsen de laarzen tot je jezelf erin kunt spiegelen.
Slecht Weer Vandaag hinnikt elke ochtend aan de poort, alsof hij wil zeggen: “Zijn we er bijna?”
Vandaag gebeurde er iets bijzonders. Een Piet zei: “Sint, u moet echt eens aan het rad draaien!”
Ik had geen idee wat hij bedoelde, tot ik het zag: een groot, kleurrijk rad vol getallen met in het midden
een groen monstertje met hoorntjes dat zich krom lachte. HA! HA! HA! Ik moet eerlijk zijn, ik schrok even.
Maar een Sint laat zich niet zomaar uit het veld slaan.
Ik zette mijn mijter recht, nam een diepe teug zeelucht en gaf het rad een flinke zwiep.
Het draaide, en draaide, en draaide... en stopte bij 3 BT! 🤩
De Pieten juichten volgens mij lachte het monstertje ineens met me mee.
Slecht Weer Vandaag kreeg uit pure blijdschap een extra wortel.
Hij nam hem aan alsof hij de hele winst zelf had verdiend.
Het rad kan elke dag opnieuw gedraaid worden, dus ik kom morgen zeker terug.
Wie weet wat het monstertje morgen voor me in petto heeft?
Intussen blijven de Pieten hard werken.
Het grote boek ligt open op mijn bureau en ik lees er elke avond in.
Jullie lieve daden staan er mooi in genoteerd, en dat zijn er meer dan jullie denken.
Gisteravond liep ik door de kelders van het paleis,
waar de pakjes in torenhoge stapels liggen.
Overal ruikt het naar peperkoek, chocolade en nieuw papier.
Een jonge Piet probeerde drie dozen tegelijk te dragen en struikelde over zijn eigen veters.
Gelukkig viel er niets stuk.
Ik heb hem een mandarijn gegeven en gezegd dat ook de beste Pieten ooit zijn begonnen met scheve stapels.
Vlaanderen, ik kom eraan, ook al gaat het soms met veel gerommel.
Dus ik herhaal mijn vraag: zet jullie schoen klaar, maak een tekening of schrijf een briefje.
Ik lees ze allemaal.
De koffers zijn bijna helemaal gepakt en de stoomboot snuift al van ongeduld.
Nog elf nachtjes en dan sta ik op de kade.
Tot dan.
Jullie Sinterklaas
P.S. Het monstertje heeft beloofd dat het zich morgen beter gedraagt.
