De stoomboot is aangekomen
Ik ben er!
Beste kinderen, beste ouders,
Daar ben ik dan! Sinds gisteren, zaterdag 14 november, ben ik officieel terug in het land.
De stoomboot gleed rustig naar de kade, de bel klonk en toen ik mijn eerste stap op Vlaamse bodem zette, wist ik het meteen: hier wil ik zijn. Wat een warm onthaal!
Het was een lange reis.
De golven waren hoog, de wind was koud en Slecht Weer Vandaag deed zijn naam eer aan.
Hij hinnikte van pure opwinding toen hij het land zag en wilde als eerste van boord.
Daardoor struikelde hij bijna over zijn eigen hoeven. Gelukkig stond Piet Pluim klaar, met twee laarzen aan zijn voeten, en dat is voor hem een prestatie.
Wat zag ik toen ik aan wal kwam?
Kinderen, zoveel kinderen! Ze zwaaiden, juichten en hielden tekeningen omhoog.
Ik zag rode wangen, grote ogen en een kindje dat zo hard zwaaide dat het bijna omviel.
Mijn hart sprong op van vreugde. Ik zwaaide terug met mijn staf en riep: “Dag, lieve vrienden!”
Mijn Pieten gooiden pepernoten in het rond, en sommige kinderen vingen ze op met hun mond wijd open.
Na de ontvangst bracht men mij naar mijn plekje voor de komende weken.
Daar wachtte me een heel gezellige kamer met een warm vuur, een stoel die precies de juiste hoogte heeft en een tafel voor het grote boek.
De Pieten hebben alles al klaargezet: de lijstjes, de brieven en zelfs een bord met pepernoten.
Ik heb meteen de eerste bladzijde opengeslagen, en wat een mooie namen stonden daar al, allemaal vol lieve verhalen!
Ouders, jullie ook bedankt. Jullie stonden daar met koude handen en warme glimlachen, en jullie hielden jullie kleintjes stevig vast. Dat zie ik graag.
Nu blijf ik tot 6 december in Vlaanderen.
Drie weken lang is er veel te doen: schoenen vullen, brieven lezen, het grote boek bijhouden en tekeningen bewonderen.
De kleurwedstrijd loopt nog tot 23 november, dus vergeet niet mee te doen. Alle info vind je op sinterklaas.busimatch.club.
Niemand verliest, iedereen krijgt stickers.
Heb ik nog nieuws? Vanmorgen draaide ik weer aan het rad, maar ik verklap niet wat ik won.
Het monstertje lachte nog altijd, maar dit keer lachte ik terug.
Tot morgen, lieve vrienden. Zet jullie schoen klaar, want de Sint is er!
Jullie Sinterklaas
P.S. Slecht Weer Vandaag vraagt of er ergens wortels liggen. Hij zegt dat de reis erg lang was.